mahkumunum

suç işliyorum,
Perdeler kalkıyor,
Kalktıkça perdeler ben daralıyorum,

Onlar yükseliyor ben bunalıyorum,

İçim kıvranıyor bir taraftan,
bir taraftan ben suç
işliyorum,

artık emin değilim,emanından.
Perde kalkıyor,eman kalkıyor,hissediyorum..

Ben artık suçluyum,yükleniyorum,
Ortaçağ kanunu tepemde artık
Tedirginim engizisyonundan,

Ya tard edildim, ya yanacağım,
biliyorum,

Her bir köşe düşman oluyor,
Her yanım sanki düşman doluyor,

Tedirginim,emanın yok artık
Tedbirsizim,

Ben öylece hangi köşeden
Saldıracak kaderim beklemedeyim.

Prangaya vurulmuşum kendi elimle
Küreklerimi cezaya çekmedeyim..

Yere düşüyorum,elimde ayağım,
Sen vurdun biliyorum,

Aslında ben vurdum biliyorum,

Emanın yok korunamıyorum.

Ellerimle sarılıyorum
Acıyor ,
Ama çok mu bilemiyorum

Yerden kalmak istemiyorum

O kadar geçtim kapıdan
Nasıl vurdum ayağımı
Anlayamıyorum,

Ama biliyorum artık

Emanın yok

Amanın da,

Bu kadar mı acıdı,çok mu yandı
Yerden kalkamayacak kadar mı ?

Bilmiyorum

Bildiğim tek şey ;
Artık perde yok
Ve ben
Af gelmeden yerden kalmayacağım,

Acısın seviyorum, seviniyorum
Ama çok acımış gibi yapmak hoşuma gidiyor,

Perden alçalıyor
Hissediyorum

Suçluyum
Daha yapmam diyorum
Acı ne ki
İçimde acı
ayağım
Bahanem oluyor
Seviyorum

O acıyor ben seviniyorum

Kalkmıyorum perdelerin sarana kadar,

Emanındayım
Hissediyorum

Günahkarım,suçluyum

Ama seni ………m

Emanını seviyorum

Amansız merhametini

Allahım.